CHIRO EJO APPELS

Heel lang geleden was er in Appels geen meisjeschiro maar wel de KAJ (Katholieke Arbeiders Jeugd), de Boerinnen jeugd voor de oudere meisjes en de Eucharistische Kruistocht voor de jongste meisjes.

De eerste impulsen kwamen er in de jaren zestig van E.H. Jan Bosteels (Denderbelle 1935-Dendermonde 2002). Overtuigd van de waarden van de chirowerking en haar nauwere aansluiting bij de evoluerende behoeften en interesses van de toenmalige jeugd, vroeg hij de leidsters van de plaatselijke EK de leiding van een Chiro afdeling op zich te willen nemen. Na enkele weken echter haakten de meesten af.

Toen Marie-Rose Geldof tot groepsleidster werd aangesteld, kwam er een nieuwe impuls in de jonge jeugdbeweging. Zij ging met veel enthousiasme en doorzettingsvermogen op zoek naar nieuwe en andere kandidaat-leidsters en vervolgens naar de eerste leden van de nieuwe jeugdvereniging.

In oktober 1967 was het zover en kon Chiro Sint-Lutgardis Appels met haar eerste werkjaar van start gaan. Elke vrijdagavond kwamen de leidsters samen om aan de verdere uitbouw van hun vereniging te werken en ook om het programma voor de volgende zondagmiddag voor te bereiden. Tijdens deze namiddagen handelden zij, overeenkomstig de beginselen van Chirojeugd Vlaanderen, "spelend samen te bouwen aan een betere wereld, waarin blijheid, kranigheid en kameraadschap de belangrijkste pijlers vormden." Marie-Rose Geldof stimuleerde en legde het accent op een degelijke uitbouw van de zondagnamiddagactiviteiten en de eerste bivakken. Op het einde van eerste werkjaar gingen de meisjes naar Lissewege (1968) daarna volgde nog Loise Marie (1969), Loker (1970), Oostmalle (1971) en Sint-Martens-Latem (1972). De kleinsten kregen pas later hun afzonderlijke zee-bivakken.

Ondertussen was de naam van de jeugdbeweging al veranderd van Sint Lutgardis naar EJO. Deze nieuwe naam betekent Eeuwig Jong en werd in 1968 aan de nieuwe jeugdbeweging gegeven. De jeugdbeweging telde in begin een zestigtal leden maar dit liep op in de jaren 70-80 tot ongeveer een 100-tal om daarna te stabiliseren rond de 60-70 leden.

De volgende hoofdleidster was Annie Cool en zij startte met het inrichten van een reeks stijlvolle Familiefeesten, waarvoor Jan Bosteels zich als regisseur van de toneelvoorstellingen ontpopte. De oudsten speelden dan, soms samen met de Chiroleidsters, allerlei volkse en populaire toneelstukken.

Groepsleidster Daniëlle De Kinder bouwde bivakken uit in een gezellige, familiale sfeer. Zij organiseerde ook samen met haar leidingsploeg allerlei activiteiten zoals de heemfeesten en de sponsoractie ‘Stap een steen’ ter ondersteuning van de bouw van het eigen chiroheem. Tijdens de eerste jaren kan men nog terecht in de Vrije Meisjesschool, doch toen het aantal leden bleef toenemen en men rond 1976-1977 in de winterperiode niet minder dan 120 meisjes diende te herbergen, werd er koortsachtig naar een goede oplossing gezocht. De oplossing was een eigen Chiroheem in de Kapellestraat. In de herfst van 1977 was de ruwbouw klaar en kon men, met de daadwerkelijke hulp van de Appelse parochiegemeenschap, starten met de geleidelijke afwerking: het leggen van de bevloering, aanbrengen van isolatie, verwarming, verlichting, waterleiding en uitvoeren van schilderwerken.  In de loop van 1978 werd het niet volledig voltooide heem ’t Appelken alvast in gebruik genomen en organiseerde men de eerste Heemfeesten.

Op 15 oktober 1977 vierde ze hun 10 jarig bestaan in de Feesthallen Heuvinck met een prachtige Show Time 77 met als gasten Nicole en Hugo, Luc Appermont, Jan van Deyck en het orkest The Lou Roman Showband.

In 1978 maakt EJO, onder groepsleidster Marianne Spanoghe, de balans op van de eigen werking. Men bereikte een absoluut record met 130 leden tussen de 6-18 jaar. Deze waren opgedeeld in dezelfde 6 afdelingen als nu. Het uniform bestond uit een gele blouse, blauwe jeansovergooier en blauwe sportkousen. Het bivak van 1978 bracht 80 meisjes naar Heusden en een 30-tal meisjes van de speelclub naar Oost-Duinkerke. In de periode tussen 1979-2000 gingen de meisjes op kamp naar Kaulille, Westouter, Meeuwen, Westmalle, Geel-Larim, Oost-Duinkerke, Nieuwkerken-Waas, Dadizele, Sint-Katelijne-Waver, Bon Secours, Buizingen, Neerpelt, Westmalle, Lokeren, Neeroeteren, Zutendaal, Meulebeke, Dilsen, Opoeteren, Heusden-Zolder, Halen-Zelem en Mol-Ginderbuiten. De groep reisde steeds met de bus naar de bivakplaats. Marianne Spanoghe en haar echtgenoot Johan Geldof gingen jaren mee als kookouders en VB’s. Ook hun kinderen maakten als baby het bivak mee! Hun taak (en die van de kookmoekes) bestaat reeds jaren uit het helpen in de keuken, het opzetten van kampvuur, het herstellen van fietsen, uitstippelen van dagtochten, vervoer van zieke kinderen, het aankopen van proviand, enz.

In 1980 kondigde groepsleidster Monique Verwaeren op het familiefeest het programma voor de derde heemfeesten aan. Met de organisatie van deze feesten probeerden zij hun waterleiding, sanitair en schilderwerken te betalen. De EJO-Heemfeesten, die inmiddels tot een niet meer weg te denken traditie waren uitgegroeid, bleven ook de volgende jaren een vaste en belangrijke actie voor de Appelse meisjeschiro.

In 1985 stapten bijna alle leden van de leiding op om reden van ouderdom, studies, huwelijk, enz. Dit bracht een niet direct verwachte maar grondige vernieuwing van de leiding met zich mee, waarvan de meeste leden amper 16-17 jaar oud waren. De nieuwe hoofdleidster Els Verwaeren kon toen rekenen op een reeks even jonge leidsters. Na enige tijd draaide ook deze groep op volle toeren. Omwille van de toevloed van vooral jongere kinderen werd de Speelclub opgedeeld in prutskes en sloebers. Meestal waren er maar weinig aspiranten omdat ze vrij snel werden opgenomen in de leidingsploeg.

Zondag 27 september 1987 stonden de heemfeesten in het teken van twintig jaar Chiro EJO. Het tijdens de eucharistieviering gewijde vaandel vertoonde de zomersnoet van het Chiro EJO meisje, getekend door Greet Peleman. Na de misviering kon iedereen terecht in het parochiaal centrum voor de eerste uitgave van een barbecue. Om 14 uur gingen de traditionele volkspelen van start. Om 19.30 was iedereen welkom om naar de diamontage te komen kijken.

De jaarwerking in de jaren 80 bestond in september uit een startdag voor de leiding, startdag voor de Chiro-leden met een ‘s morgens een misviering en in de namiddag een opendeurdag. Met Christus Koning gingen jongens en meisjes samen naar de eucharistieviering en daarna speelden ze een gezamenlijk spel in Appels. Daarna volgde nog de 11.11.11 actie, Sint-Maarten feestje, kerstfeestje voor de kinderen. Na de feestdagen komt het familiefeest er aan, maar omdat dit zoveel in beslag neemt om voor te bereiden opteerden ze er voor om dit spektakel om de twee jaar te organiseren. De sabbat jaren werden opgevuld door de ouderavond van de jongens Chiro, Chiro Kadee. Nadien volgde nog een bivak verkenning met als gewillige chauffeur E.H. Jan Bosteels. Tijdens het paasverlof ging de leiding op weekend om de twee kampen (klein kamp: 5 dagen voor de speelclub en groot kamp: 10 dagen voor de rest van de afdelingen) grondig voor te bereiden. Met Pasen mogen de kleinsten natuurlijk ook paaseitjes gaan rapen in het bos van meneer pastoor. Ter gelegenheid van de jaarlijkse processie ter ere van H. Apollonia ging Chiro EJO ook mee in de processie.

In de jaren negentig ging de werking op kruissnelheid verder. De leidsters wisselde elkaar af en legden elk andere accenten. Ter gelegenheid van het familiefeest van 13 en 14 maart 1999 gaf E.H. Bosteels de regiefakkel over aan de 21-jarige Katrien Daniëls, die met het toneelstuk ‘Peter Pan, eeuwig jong…’ van start ging en ook de volgende jaren de tweejaarlijkse toneelvoorstellingen op het juiste spoor zou houden. In april 2001 brachten 80 chiromeisjes ‘De Tovenaar van Oz’ op de planken. De opbrengst van dit familiefeest en van een spaghetti-avond had men dringend nodig om het dak van het heem te herstellen en de ramen te vervangen.

 

In 2003 brachten 60 chiromeisjes ‘de Osterpanter’ een volledig door de leidsters geschreven toneelspektakel geïnspireerd op het jaarthema ‘Speel Goed’. De laatste jaren werkten Chiro EJO en Chiro Kadee ook samen, men werkt vooral gemengd rond Christus Koning en Sint-Maartenfeestje voor de speelclubbers.

Eind oktober is het tijd om een eerste actie te ondernemen om de eigen werking wat meer financiële ademruimte te geven. Chiro Italiano, de vervanger van de vroegere Barbecue, brengt inmiddels in het Parochiaal centrum niet minder dan 250 personen samen rond de met Italiaanse gerechten beladen tafels. Met Sint-Maarten organiseren de meisjes en de jongens samen een feestje voor de jongsten van de Chiro. Daarna komen we allemaal samen voor Christus Koning, de laatste zondag van het kerkelijk jaar. We gaan samen naar de eucharistieviering en leggen onze Chirobeloften af. Daarna spelen de speelclubbers van de jongens en meisjes een gezamenlijk spel en de oudsten natuurlijk ook. 

De zondag voor Kerstmis is er het kerstfeestje voor de kinderen met een rustig themaspel, lekker eten in het heem en als afsluiter een filmvoorstelling en koffiekoeken. De leiding organiseert ook voor zichzelf een feestje. December is ook de maand voor nog enkele financiële acties, zoals bv: WC.-papierverkoop, vlaaien, soep en ijstaarten. Ook voor het Rode Kruis zetten ze hun beste beentje voor. In februari organiseren ze jaarlijks een fuif en organiseren de aspiranten of tiptaspi’s hun volksdansnamiddag.

Het bivak vindt plaats van 21 tot 31 juli, een periode die overeenkomt met de periode van de jongenschiro. Dit maakt het makkelijker voor de ouders die een kind hebben in beide chiro’s om hun vakantie te regelen. Afhankelijk van de plaats van het bivak gaan we met de bus, de trein of soms gaan de oudsten met de fiets. De rest van het gerief, valiezen en spelmateriaal, wordt ter plaatse gebracht door een containervrachtwagen. Iedereen slaapt als het mogelijk is in het kamphuis, maar soms slapen de oudsten, vanaf tippers buiten in tenten. Een kookploeg van 3 tot 4 personen verzorgt de maaltijden en de VB’s zorgen voor de inkopen en helpen waar ze kunnen. Op bivak wordt de groep (vanaf de sloebers) verdeeld in 4 vendels, waarin alle leeftijden vertegenwoordigd zijn en die op bepaalde ogenblikken tegen mekaar in het veld treden. Verdere activiteiten bestaan uit bosspelen, pleinspelen, zwemmen, een dagtocht, een tweedaagse (vanaf tippers) met de fiets, tot in Nederland en Frankrijk, waarbij men zelf een slaapplaats moet zoeken. Soms moet men een mysterie oplossen via een moordspel. Het bivak eindigt zo mogelijk met een kampvuur, op die avond wordt er veel gezongen en teksten voorgedragen en iedereen wordt bedank voor het schitterende kamp.

Chiro EJO beschikt nog steeds over het in 1978 in gebruik genomen heem in de Kapellestraat. Elke afdeling heeft zijn eigen lokaal en een gemeenschappelijke bergruimte. Geleidelijk aan is alles gemoderniseerd en vernieuwd, zoals dak, ramen, verwarming, isolatie, elektriciteit, enz. Soms zijn de lokalen wat klein maar toch bestaan er nog geen concrete plannen voor uitbreiding.

 

Sedert een aantal jaar mag men ook spelen op het grasplein van de H.- Hartschool en ook op de gemeenteschool. Op financieel vlak kent de vereniging ook geen problemen. Via feesten en acties verzamelt men de nodige fondsen en daarnaast ontvangt men ook subsidies van de stad Dendermonde. Voor de verbouwingen kunnen ze ook altijd projectsubsidies aanvragen.

Het nieuwe werkjaar zetten we in met onze traditionele startdag. Dit was het voor nu, maar we blijven elke zondag geschiedenis maken.

ALS JE ‘T MIJ VRAAGT: CHIRO EJO